Stel je voor, je hebt iets waar je heel enthousiast over bent. Je gaat al glimlachen bij het denken aan datgene. Dat wil je natuurlijk delen met de rest van de wereld. Dan stuit je ineens op een reactie die tegen je haren in strijkt. Jouw natuurlijke reactie is in de weerstand schieten, gevolg: jij boos en de ander denkt er het zijne over. Wat blijkt? Hij wilde alleen een kritische vraag stellen.
Het verschil tussen kritisch en negatief is niet altijd duidelijk. Ik schrijf er nu een blog over omdat het mij opvalt dat er zo ontzettend veel misverstanden berusten in deze ‘scheiding’ die moeilijk te trekken is. De reactie van de ander in de situatie hierboven kan op drie manieren uitgelegd worden:
- De ander is kritisch en helpt jou het vanuit een ander perspectief te bekijken. Een positieve bijdrage dus.
- De ander is negatief door een kritische (lees: cynische) vraag te stellen omdat hij of zij een beetje jaloers is. Een compliment, positief dus.
- De ander is direct en negatief en geeft je geen ruimte om iets met zijn of haar opmerking te kunnen doen. Negeren! Dit is negatief bedoeld.
Je kan dus deze situatie in 2 van de 3 gevallen ‘omdenken’ en dan hoef je dus niet in de weerstand te schieten.
Wat ik eens geprobeerd heb, en ik krijg veel met weerstanden te maken, is te vragen of het kritiek is of dat ze er ‘negatief tegenover staan’. Dat klink vriendelijker dan dat je zegt: Ben je negatief.
Verassend is dat je daarmee de situatie kan draaien en ten allen tijde een makkelijker gesprek hebt. ? Zo’n uitzoom momentje werkt heel verfrissend. Probeer het eens zou ik zeggen.
Ik hoor graag je bevindingen!